![نگاهی بر نمایش «سهراب کشون» در مازندران](/files/fa/news/1403/6/17/1029614_618.jpg)
به گزارش تابناک مازندران، نمایش «سهراب کشون» کاری از گروه نمایشی فریاد استان همدان منتخب هفتمین اشکواره فرهنگی -هنری حسینی، به نویسندگی، طراحی و کارگردانی سیدمهرداد کاوسی حسینی منتخب بخش تئاتر ملی اشکواره حسینی در مجتمع فرهنگی-هنری پیامبر اعظم (ص) رویان به اجرا در آمد.
در این نمایش احسان آزادجو و سید مهرداد کاوسی حسینی به بازی پرداختند.
یاسر بیک زاده دستیاری کارگردانی این نمایش را عهده دار بود، سید مهرداد کاوسی حسینی به عنوان طراح فضا ، فریده کرمی مرام به عنوان طرح و دوخت لباس، رضا نیکویی به عنوان طراح پوسترر و بروشور یاری گر این نمایش بودند.
خلاصه داستان نمایش به ماجرای رزمنده دفاع مقدسی می پردازد که در کنار همرزمش داستان رستم و سهراب از شاهنامه را نقل میکند، هنگام مرگ سهراب نقل کننده قصه به یاد جنگ و کشته شدن پسر خودش سهراب می افتد، بر او جنون غلبه می کند و ...
حمیدرضا گل محمدی تواندشتی، کارشناس و منتقد تئاتر و دبیر کانون تئاتر سیاوشان جهاد دانشگاهی واحد مازندران در نگاهی به این نمایش آورده است:
نمایش از کارگردانی و بازیگری بازیگران خوبی برخوردار بود. شروع کار با نقالی از شیوه های نمایش های ایرانی آغاز شد و به روایت مبارزه مردان ایرانی از زمان رستم سهراب تا عصر حاضر پرداخت و مبارزات دلیر مردان ایرانی که در راه حفظ وطن با گذشتن از جان خویش با خونشان به آبیاری وطن جهت جاودانه ماندن آن پرداختند.
نمایش به شیوه اجرایی بازی در بازی با حضور دو بازیگر در چندین صحنه برخوردار بود و بازیگران از پس بازیگری و بیان همگام با شخصیت بازی ها به خوبی برآمده بودند.
نمایش از ضربآهنگ خوبی برخوردار بود و آغاز خوبی را به همراه داشت که مخاطب را با خود همراه میکرد و ارتباط خوبی با مخاطبان برقرار کرده بود.
با توجه به این نوع اجرای نمایشی در بازی بایستی از نشان هایی استفاده شود که مخاطبان را به شناخت از نقشی که بازیگر در آن فرو میرود، هدایت کند.
در اکثر بازی در بازیها از نشانهها استفاده شد اما در آخر نمایش پس از تغییر شخصیت نشانهای دیده نشد تا مخاطب را به شناسایی شخصیت در پایان نمایش برساند، این عمل اگر از عمد یا غیر عمد انجام پذیرفته است به روند روبه رشد نمایش لطمه وارد ساخته است. در برخی از بازی در بازی ها بازیگر لباس خاص شخصیت را برتن میکرد که این مورد در اینگونه نمایش ها بکار نمیرود و بایستی از نشانه استفاده شود.
از پرده های تبلیغاتی جهت شناسایی مبارزان، مجاهدان و شهدا در راه حفظ وطن و... به عنوان وسایل صحنه بهره برداری خوبی شد.
در کل می توان گفت که کارگردان توانسته است تا 70 درصد کار را به جلو سوق دهد و کار نسبتا خوبی را که با مخاطب به خوبی همراه می شد، ارایه دهد.